Vegas’ın kavurucu güneşi altında, ufak tefek ve kıvrımlı Remy LaCroix, incecik vücudunu serinletmek için sahilde yürüyordu. Tatilin verdiği rahatlıkla saçları dağınık, burnunda hafif bir ter kokusu. Sean Lawless ise gözlerini ondan alamıyordu; o koca kalçası, minik göğüsleri ve pürüzsüz derisiyle tam anlamıyla baştan çıkarıcıydı. Aralarındaki o ince ama keskin gerilim, kelimelerden çok daha fazlasını söylüyordu.
Remy’nin seksi sözleri havada asılı kalırken Sean, onu ciddiyetle süzdü; “Uzun zaman oldu, sıkı tutuyorum hâlâ,” dediğinde içinde yanan ateş daha da alevlendi. Onların arasında sadece birkaç metrelik mesafe vardı ama elektrik her yere yayılıyordu. Vegas’ın gece kulüplerinden çıkıp sakin bir otele gittiler; orası onların fantezilerini gerçekleştirecek karanlık bir sığınaktı.
Sean, Remy’yi duvara dayadı, elleri sertçe ince belini kavradı. Kadın hemen teslim oldu; küçük bedeninin içine dolan güç karşısında direnmesi anlamsızdı artık. Sean uzun parmaklarıyla onun en mahrem yerlerine dokundu, dudakları kıvrımlarında gezindi. Remy ise nefesleri hızlanırken “Beni çıldırtıyorsun,” diye mırıldandı. Sean onu hiç yormadan hızlıca soydu; kusursuz teni göz kamaştırıyordu.
Kadının büyük kalçası artık onun hakimiyeti altındaydı. Sean acımasızca ama hassasiyetle arkasından girmeye başladı; her hareketinde Remy’nin yüzünde acı ve haz arasında gidip gelen ifadeler belirdi. Şiddetli ritmi karşısında kadın dizlerini titretirken sesleri odada yankılanıyordu: ahlar karışık inlemelere dönüşüyor, bedenler birbirine kenetleniyordu. Sean ona hükmediyor, onun sınırlarını zorluyor; güç dengesi tamamen değişmişti.
Vücutlarının birleştiği anlarda hiçbir şey önem taşımıyordu; sadece bu kirli oyun, bu yasak arzunun patlaması vardı. Remy tamamen teslim olmuştu, acının içindeki hazzın tadını çıkarıyor; Sean ise onu kontrol ederken daha da sertleşiyordu. Sonunda ikisi de doruk noktasına ulaştığında odadaki hava adeta yanıyordu: yüksek sesli çığlıklar ve tatlı bir yorgunluk birbirine karışmıştı.
O gece Vegas’ın sıcak sokaklarında açılan yeni kapılar vardı; Remy LaCroix’un küçücük bedeni içinde tuttuğu vahşi arzular nihayet özgürlüğe kavuşmuştu.
